Claeys, Roger (1924-2020)

Roger Claeys groeit op als enig kind van de schrijnwerker-meubelmaker Albert Claeys en textielarbeidster Rosa Werdefroy. Het gezin heeft het niet breed en zonder externe steun was verder studeren onmogelijk geweest. Maar Roger is een doorzetter en een briljant student en behaalt zijn artsendiploma.

Leren is niet evident

In de lagere stadsschool in de Jacob van Maerlantstraat valt hij op door prima resultaten: hij is er “primus perpetuus”. De schooldirecteur ziet iets in kleine Roger en pleit bij zijn ouders voor verder onderwijs. In het Atheneum aan de Ottogracht volgt hij de Oude Humaniora. De nodige schoolboeken krijgt hij door bemiddeling van het Van Crombrugghe-genootschap waar hij, dankbaar, zijn verdere leven lid van blijft. In het Atheneum belandt hij in een groep goed vooropgeleide, vaak Franstalige jongeren, maar ook daar behaalt hij uitmuntende rapporten. Veel comfort is er niet in het rijhuis op de Gasmeterlaan waar het gezin woont: er is één verwarmde ruimte, de keuken/woonkamer. Hij studeert op zijn kamer, in de winter van kop tot teen in een deken gehuld, zonder elektriciteit, met een lamp aan een snoer van vriendelijke buren, die wel de stekker uittrekken als ze zelf gaan slapen.

Universitaire studies

Op 22 juni 1944 ziet Roger vanuit zijn kamer de “kettingbommen” vallen op Gent-Zeehaven. De Tweede Wereldoorlog verstoort het normale verloop van secundair naar hoger onderwijs. Van 16-09-'42 tot 01-12-'44 werkt hij bij de Nationale Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Werkloosheid waar hij het aanbod krijgt er zijn loopbaan uit te bouwen indien hij 'Rechten' studeert. Hij begint inderdaad aan die studie, maar kiest uiteindelijk voor Geneeskunde. Dit gebeurt via een studielening, maar om daarvan te kunnen genieten moet elk jaar met onderscheiding worden beëindigd.
Na het behalen van zijn artsendiploma in 1950 opteert hij voor de specialisatie Interne Ziekten bij prof. L. Remouchamps, waar hij op 1 oktober 1951 assistent wordt. Hij loopt buitenlandse stage in de cardiologie bij prof. J. Lenègre in het Hôpital Boucicaut en bij prof. P. Soulié in Hôpital Lariboisière, beide in Parijs, waar hij logeert in La Fondation Universitaire Biermans-Lapôtre. Later doet hij ook nog stage in Amsterdam bij prof. J.G.G. Borst. 
Intussen huwt hij sociaal verpleegkundige Gabriëlle Vanham. Het koppel krijgt één dochter.

Werken en studeren

Gedurende zeven jaar heeft Roger Claeys een thuispraktijk als internist-cardioloog. Daarnaast is hij verbonden aan de Onzijdige Mutualiteit. De studiemicrobe blijft echter al die tijd kriebelen en Roger wordt ook Geneesheer-Hygiënist (1959) en licentiaat en doctor in de Lichamelijke Opvoeding (1963). Na zijn benoeming als docent aan de Gentse Universiteit in 1963 behoudt hij nog één externe polikliniek in het toenmalige Institut Moderne, waar hij werkt tot 1997.

Carrière aan de UGent

In 1964 wordt hij benoemd tot diensthoofd van twee jaar eerder opgerichte Laboratorium voor Ontleding van de Beweging van de Mensen, en blijft dit gedurende vijfentwintig jaar. De taak van dit laboratorium is niet alleen de beweging van de mens analyseren in zijn alledaagse activiteiten, maar ook en voornamelijk bij sportieve prestaties. Het laboratorium wordt nadien voornamelijk bekend voor het gespecialiseerd onderzoek van de stappende en lopende mens en de studie van gang-stoornissen en pathologische afwijkingen van het normale stappatroon. Onder de impuls van Roger Claeys wordt in de afdeling Ingenieurs een krachtenplateau ontwikkeld en vervaardigd. Bij zijn emeritaat wordt Roger Claeys geprezen voor zijn inzet en werkkracht, waardoor de ´Biometrie` uitgegroeid is tot een volwaardig wetenschappelijke leerstoel!”.

Bewogen en bewegen

Roger blijft eenvoudig en sociaal bewogen. Van 1969 tot 1980 is hij lid van het Gentse Bestendig Bureau van de C.O.O. (Commissie van Openbare Onderstand), later O.C.M.W. 
Hij geeft daarnaast meerdere lezingen waarin hij het belang van bewegen onderstreept: “We eten te rijkelijk, we bewegen te weinig, we zitten teveel. De natuurlijkste manier van bewegen is de wandelsport te beoefenen!”. Tot op hoge leeftijd is hij een wandelend voorbeeld van zijn theorie. Ook de familievakanties bestaan jarenlang uit bergwandelingen, later zoekt hij het nog hoger met trektochten in Nepal. 
Op 22 oktober 1990 is, vanzelfsprekend, het onderwerp van zijn afscheidsrede ter gelegenheid van zijn emeritaat: “Sport en Gezondheid”. 
Na zijn pensioen blijft eeuwige student Roger een regelmatige bezoeker van de Universitaire Medische Bibliotheek in het UZ, waar hij zijn honger stilt naar kennis over voornamelijk nefrologie. Tot op hoge leeftijd blijft hij cursussen en lezingen volgen bij onder meer de Lodewijk de Raedt-stichting en het Davidsfonds. Zijn laatste levensjaren verblijft hij in een Gents rusthuis.

 

Familie Claeys-Vanham
21 juli 2020

 

Hoe verwijs je naar dit artikel?
Familie Claeys-Vanham. “Claeys, Roger (1924-2020).” UGentMemorie. Laatst gewijzigd 22.07.2020. www.ugentmemorie.be/personen/claeys-roger-1924-2020.

 

BIBLIOGRAFIE

Laporte, W. , 75 jaar lichamelijke opvoeding aan de RUG in de reeks: Uit het verleden van de RUG, nr. 17, Gent, 1984.

Lenoir, Matthieu, Tolleneer, Jan, Laporte, Willy, 100 jaar opleiding lichamelijke opvoeding en bewegingswetenschappen aan de universiteit Gent, Vakgroep Bewegings- en Sportwetenschappen UGent, 2007.

 

Deel deze pagina: